کسی که در شلوغی حالتو میپرسه، اصلشه:
مغز انسان به طور ناخودآگاه «هزینه تلاش» را به عنوان معیار ارزشگذاری میکند. وقتی کسی در میان شلوغی کارهایش به تو فکر میکند، مغزت آن توجه را چندین برابر ارزشمندتر از توجه در زمان بیکاری درک میکند؛ این همان «اثر کمیابی توجه» است. جامعهشناسان میگویند در عصر اپلواچ و نوتیفیکیشنهای بیپایان، این نوع از دقت آگاهانه تبدیل به کمیابترین کالای عاطفی شده. سوالی که پیش میاد: آیا خودت در شلوغیهایت به کسانی که دوستشان داری اولویت میدی؟
راهکار:
این جمله میتواند یادآور این باشد که ارزش یک رابطه نه در زمانهای خالی، بلکه در اولویتدادن در میان مشغلههاست. برای تقویت این نگاه، میتوانی یک یادداشت کوتاه از لحظاتی که طرف مقابلت در شلوغی به تو توجه کرده بنویسی و بعداً به او هدیه دهی.