من واقعیتر از ونزدی هستم؟:
آیا میدانستید مغز انسان بین شخصیتهای تخیلی و واقعی تمایز کامل ندارد؟ تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد تعامل با شخصیتهای داستانی همان مناطق مغزی را فعال میکند که تعامل با افراد واقعی. پس «واقعی بودن» شما و «تخیلی بودن» ونزدی از نظر عصبی مرز چندان مشخصی ندارد. چه طور میشود که یک شخصیت داستانی تا این حد بر هویت ما اثر میگذارد؟
راهکار:
تأکید بر «واقعی بودن» خود نشاندهنده نیاز به تمایز هویتی است. نکته جالب: بسیاری از افراد از شخصیتهای تخیلی برای کشف جنبههای پنهان شخصیت خود استفاده میکنند. شاید «واقعی بودن» شما ترکیبی از تأثیرپذیریهای آگاهانه و ناخودآگاه از داستانها باشد.