چرا گفتن «مثل بقیه نیستم» خودش نشانهی بقیه بودن است؟:
در روانشناسی به این پدیده میگن «اثر یکتایی کاذب»: اغلب مردم خودشون رو خاصتر از حد متوسط میدونن، حتی وقتی رفتارشون دقیقاً همون الگوی جمعی رو تکرار میکنه. جالبه که ۹۳٪ رانندههای آمریکایی خودشون رو بهتر از رانندهی متوسط میدونن؛ پس جملهی «من مثل بقیه نیستم» احتمالاً رایجترین فکر مشترک همهی آدمهاست. سؤال اینه: آیا واقعاً راهی برای فرار از این الگو هست؟
راهکار:
این جمله رو میشه از زاویهی دیگهای هم دید: آدمهایی که واقعاً متفاوتن، معمولاً مشغول ساختن مسیر خودشونن و نیازی به اعلام «متفاوت بودن» ندارن. پس شاید ادعای تفاوت، بیشتر از جنس ترسه تا از جنس آگاهی.