مرد محافظ قلب یا بچهای با غرور؟:
در روانشناسی تحولی، «مرد» نماد دلبستگی ایمن و «بچه» نماد خودشیفتگی اولیه است. غرور در واقع سپری ست که از ego در برابر شکست محافظت میکند، درست مثل دژی که مانع صمیمیت واقعی میشود. جالب اینجاست که هر دو نوع محافظت – چه از قلب چه از غرور – ریشه در ترس از دست دادن دارند. آیا میتوان بدون سپر غرور، عشق ورزید؟
راهکار:
شاید بشه این رو جور دیگهای دید: محافظت از قلب نشوندهنده دلبستگی امنه، ولی غرور بچهگونه نشوندهنده نیاز به تأیید. سوال اینه: چطور میشه بدون قربانی کردن غرور، از قلب کسی محافظت کرد؟