عشق یکطرفه: از هیجان کتابها تا خستگی واقعیت:
مغز در عشق یکطرفه شبیه معتادی است که دوز نامنظم دریافت میکند: توجههای گاهبهگاه، دوپامین را منفجر میکند و چرخهای از امید و ناامیدی میسازد که به فرسودگی روانی میانجامد. جالب اینجاست که ادبیات کلاسیک فارسی همین مکانیزم را با آب و تاب «عشق عذری» نامیده، بیخبر از علم اعصاب. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا رها کردنش مثل ترک اعتیاد سخت است؟
راهکار:
مغز در عشق یکطرفه مثل قماربازی میماند که با پاداشهای نامنظم، دوپامین ترشح میکند. این خستگی نشانهی هوشمندی احساسی شماست که میفهمد این چرخه پاداش واقعی ندارد و در واقع مثل ترک یک اعتیاد طبیعی عمل میکند.