حسرت آرزوهای کودکی در جوانی:
روانشناسی از «خود آرمانی» میگوید: تصویری ایدهآل که در کودکی میسازیم و شکاف همیشگی با واقعیت، منبع این حس است. جالب است که اغلب، غم برای «آیندهای آرمانی» است که هرگز نبوده، نه برای گذشته. شما بیشتر حسرت چه «خودِ ممکن» دیگری را میخورید؟
راهکار:
این حس رایج، نشانهی «سوگ آرزو»ست؛ غم برای آیندهای که هرگز نیامد. میتوانید با نوشتن نامهای از طرف «کودک درون» به «خود امروز»، این گفتگوی درونی را عینی و مدیریتپذیر کنید.