سطح من بالا نیست، فقط جای ما یکی نیست:
در روانشناسی اجتماعی، «تئوری مقایسه اجتماعی» لئون فستینگر نشان میدهد که انسانها ارزش و جایگاه خود را عمدتاً از طریق مقایسه با دیگران میسنجند، نه یک معیار مطلق. جالب اینجاست که ما معمولاً با افرادی مقایسه میکنیم که در «حلقه مرجع» خودمان هستند، نه کل جامعه. آیا این حلقهها خودساختهاند یا به ما تحمیل شدهاند؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: شاید «جای» افراد ثابت نیست، بلکه نگرش ما به «بالا» و «پایین» است که تعیینکننده است. یک قدم عملی: لیستی از سه «جای» متفاوتی که در یک هفته گذشته تجربه کردهاید (مثلاً در خانواده، بین دوستان، در محل کار) بنویسید و ببینید احساس «سطح» شما در هر کدام چگونه تغییر میکند.