عشق، بازی نیست؛ جگر میخواهد:
در روانشناسی، «عشق رمانتیک» با فعالیت شدید در سیستم پاداش مغز (مثل نوکلئوس آکومبنس) و کاهش فعالیت در قشر پیشپیشانی (مرکز قضاوت) همراه است. این حالت شبیه به وسواس فکری-عملی است و توضیح میدهد چرا عشق واقعی میتواند یک «جگرخواری» عصبی-شیمیایی باشد. آیا این فرآیند بیولوژیک، انتخاب ما را زیر سؤال میبرد؟
راهکار:
این متن را میتوان از منظر روانشناسی «عشق رمانتیک» در مقابل «عشق بازیگوشانه» بازخوانی کرد. نظریه «عشق مثلثی» استرنبرگ میگوید عشق کامل ترکیبی از صمیمیت، شهوت و تعهد است؛ شاید «جگر خواستن» اشارهای استعاری به همین تعهد و فداکاری عمیق باشد.