آقایون تو هر شرایطی خوشگل میفتن؛ یه حقیقت تلخ با طنز:
تحقیقات روانشناسی تکاملی نشون میده مغز انسان چهرههای مردانه رو به دلیل فک زاویهدار و ابروهای برجسته، «قویتر» و در نتیجه جذابتر پردازش میکنه. از اون طرف، استانداردهای زیبایی برای مردان سختگیرانه نیست؛ هرگونه نقصی به «کاریزما» تعبیر میشه. در واقع شاید واقعاً همیشه خوشگل نمیفتن، ولی مغز ما اینطور ترجمهش میکنه. این یه برتری تکاملیه یا تربیت اجتماعی؟
راهکار:
شاید به جای حسادت، زاویه دید رو عوض کنیم: دوربین یه موجود خنثیه، این ذهن ماست که با کلیشههای جنسیتی قضاوت میکنه. به مردها اجازه میدیم «خوشگل بیفتن» چون استانداردهای سختگیرانهٔ زیبایی براشون تعریف نکردیم. آزادتر دیده میشن و همون بیخیالی، جذابیت خلق میکنه.