چرا قلبها قاتل خود را دوست دارند؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد مغز در موقعیتهای خطر، همان دوپامین و اکسیتوسین ترشح میکند که در عشق شیرین! این همان مکانیسم «پیوند تروما» است: قربانی به آزاردهنده وابسته میشود چون مغز بین درد و لذت خط قرمز نمیکشد. جالب اینجاست که در آزمایشهای شرطیسازی، موشها هم به شوکهای الکتریکی که با غذا همراه میشود وابسته میشوند. آیا ما واقعاً قاتل را دوست داریم یا فقط به الگوی آشنا چسبیدهایم؟
راهکار:
این جمله یادآور پدیدهای به نام «پیوند تروما» (Trauma Bonding) است: زمانی که قربانی به آزاردهنده وابسته میشود. اگر این حس را تجربه میکنی، شاید وقت آن است که از خودت بپرسی: «آیا این عشق است یا عادت به درد؟»