چرا گاهی تنهایی را انتخاب میکنیم؟:
پدیدهای به نام «انزوای خودخواسته» (Voluntary Solitude) در روانشناسی وجود دارد. تحقیقات نشان میدهد افراد خلاق و دانشمندان بزرگ مانند نیوتن و کافکا برای حفظ تمرکز از جمع دوری میکردند. جالب اینجاست که مغز در تنهایی انتخابی، سطح کورتیزول را کاهش میدهد و فعالیت شبکه پیشفرض (default mode network) را افزایش میدهد - همان جایی که خودآگاهی و خاطرات شکل میگیرند. یعنی تنهاییِ آگاهانه نهتنها ما را تنها نمیکند، بلکه به ما کمک میکند خودمان را بهتر بشناسیم. آیا شما هم گاهی تنهایی را به حضور در جمعهای شلوغ ترجیح میدهید؟
راهکار:
این جمله به تضاد میان «تنهایی انتخابی» و «تنهایی تحمیلی» اشاره دارد. روانشناسان میگویند تنهاییِ آگاهانه (solitude) برخلاف انزوا، به بازسازی ذهنی و خلاقیت کمک میکند. پیشنهاد: دفترچهای داشته باشید و لحظات تنهایی انتخابیتان را با یک فعالیت خلاقانه پر کنید تا کیفیت آن را افزایش دهید.