طنزی در مورد قلبهای پرجمعیت و بیچین:
از نظر فیزیولوژیک، قلب واقعی ما اصلاً «جمعیت» ندارد، اما استعاره جالبی است. جالبتر این که چینهای مغز (سولکوسها) با افزایش تجربه و یادگیری عمیقتر میشوند، برخلاف قلب این متن. آیا شادی واقعی در نادیده گرفتن «چینهای» ذهن است یا پذیرش آنها؟
راهکار:
این ایدهی طنزآمیز را میتوان با یک تصویرسازی ساده گسترش داد: مثلاً طراحی یک کارتون از یک قلب شلوغ و پرجمعیت که رویش هیچ چین و چروک نگرانیای نیست.