عشق در مسجد؛ شعر عاشقانه و التماس دعا:
پدیدهٔ «بازگشتِ سرکوب» در روان‌شناسی نشان می‌دهد تلاش برای کنار گذاشتن یک فکر، آن را برجسته‌تر می‌کند؛ به همین دلیل ذکر در مسجد می‌تواند ناخواسته خیالِ معشوق را فعال‌تر کند. در سنت عرفانی هم تضاد «مسجد و خرابات» دقیقاً از همین کشمکش زاده شده است. آیا این کشمکش، ریاکاری است یا عرفان؟
راهکار:
این بیت تنشِ دو جهان را در یک تصویر فشرده می‌کند: بدن در مسجد، ذهن در معشوق. می‌توانی لحظه‌ای اضافه کنی که عاشق بین تسبیح و خیال معشوق گیر می‌کند؛ نه برای نقد عبادت، بلکه برای نشان دادن اینکه عشق هم مثل دعا زبانِ خودش را دارد.