بگذار این «من»، «ما» شود: دلنوشتهای برای عشق و همدلی:
در عصبشناسی، وقتی به کسی عمیقاً عشق میورزی، قشر پیشپیشانی میانی مغزت بهجای تمایز «من» و «او»، یک «ما» واحد میسازد—همان جایی که هیجانات مشترک پردازش میشوند. به همین دلیل است که درد معشوق را انگار خودت کشیدهای. این «ما» شدن، از نظر تکاملی، راهی برای بقا از طریق همکاری بیقید و شرط است. حالا بگو: آیا این «ما» شدن انتخابی آگاهانه است یا فریب شیمیایی مغز؟
راهکار:
تبدیل «من» به «ما» در روانشناسی «خودگستری» نام دارد؛ یعنی مرزهای هویتیات را چنان باز میکنی که دیگری هم بخشی از وجودت شود. این ذوب شدن در جمع، نه ضعف، که قدرتمندترین شکل صمیمیت است—وقتی «من» قربانی نمیشود، بلکه در «ما» کامل میشود.