سرزمینی که از غمها میسازم:
جالب است بدانید در روانشناسی به این پدیده «رشد پس از ضربه» (Post-Traumatic Growth) میگویند: انسان از شدیدترین غمها میتواند معنا و خلاقیت بیرون بکشد. مغز وقتی غمگین است، شبکه پیشفرض (default mode network) را فعال میکند – همان جایی که خیالپردازی و داستانسرایی شکل میگیرد. پس این سرزمین غم، شاید زایندهترین جای ممکن باشد. تا حالا شده از یک غم عمیق، یک ایده ناب بیرون بکشی؟
راهکار:
غمها مثل مصالح خامی هستند که میتوانند به یک اثر هنری، شعر، یا حتی یک داستان تبدیل شوند. شاید وقتش رسیده نقشه این سرزمین را روی کاغذ بیاوری.