طبیعت در مقابل انسان

تناقض انسان: وقتی آدم، آدم نیست:

در روانشناسی، این پارادوکس «ناهماهنگی شناختی» نام دارد: انسان تنها موجودی است که می‌تواند همزمان باورها و اعمالی کاملاً متضاد داشته باشد و برای توجیه این تناقض، سیستم‌های پیچیده‌ای از دروغ به خود و دیگران می‌سازد. یک گرگ همیشه مطابق طبیعت گرگیش عمل می‌کند، اما انسان اغلب برخلاف طبیعت انسانی‌اش رفتار می‌کند. آیا این «آدم نبودن» نشانه آزادی اراده است یا بیماری ذهن؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: شاید «آدم نبودن» به معنای رها کردن نقش‌های ساختگی و بازگشت به ذات اصیل و حیوانیِ صادقانه‌تر است، نه یک نقص.