شعر ۳ فرار ۲ شاه ۱ قبر صفر تشییع؛ کنایه به پهلوی:
محمدرضا پهلوی پس از ترک ایران در دی ۱۳۵۷، شش کشور را در تبعید چرخید؛ از مصر تا پاناما. مرگش در ۵ مرداد ۱۳۵۹ در قاهره رخ داد و انور سادات تنها رهبری بود که برایش مراسم تشییع رسمی با گارد احترام برگزار کرد. در ایران اما، حتی یک تیتر روزنامه هم نداشت — گویی ۳۷ سال سلطنت در یک سکوت مطلق دفن شد. این شعر، آمار تلخ حذف یک ملت از حافظه خودش است.
راهکار:
اگر این اعداد را مثل پازل تاریخی بچینیم: ۳ فرار (تبعید ۱۳۵۷، ۱۳۳۲ و سفرهای درمانی-سیاسی)، ۲ شاه (رضا و محمدرضا)، ۱ قبر (مسجد الرفاعی قاهره) و صفر تشییع (انکار جمعی در ایران) - این شعر نه فقط مرگ یک شاه، که فروپاشی یک روایت رسمی را فریاد میزند.