به یمن آمدنت؛ نوای انتظار و تجدید جهان با دعای فرج:
در روانشناسی، انتظار برای یک تغییر مثبت - حتی اگر تحقق آن نامشخص باشد - سطح دوپامین مغز را بالا میبرد. این انتظار، بیش از خود رویداد، مغز را در حالت پاداشجویی قرار میدهد. «تازه کن جهان مرا» فقط دعا نیست: فرایندی شیمیایی در مغز شماست. اگر میدانستید انتظار خودش پاداش است، باز هم عجله میکردید؟
راهکار:
انتظار فرج در باور شیعه صرفاً یک انتظار منفعل نیست. جالب است که از نظر روانشناختی، «چشمبهراه یک دگرگونی بزرگ بودن» ذهن را به سمت خودنوسازی سوق میدهد. به تعبیری، همین که جهان را نیازمند «تازه شدن» میبینی، اولین قدم برای بازسازی درونیات را برداشتهای.