چرا نبودن تو از بودن خیلیها قشنگتر است:
در روانشناسی، غیاب یک فرد محبوب باعث میشود مغز هنگام یادآوری او دوپامین ترشح کند، درست مثل انتظار پاداش. مغز ما نبودن را با ارزشگذاری بیشتر جبران میکند؛ همان اصل «دوری و دوستی». این واکنش شیمیایی شاید دلیل علمی همان حسی باشد که این جمله میگوید: نبودنت از بودن خیلیها قشنگتر است.
راهکار:
این جمله در اصل میگوید کیفیت حضور مهم است، نه کمیت آدمها. یک لحظه فکر کردن به نبودن کسی که واقعاً دوستش داری، از سالها بودن در کنار آدمهای بیاحساس ارزشمندتر است.