وقتی یک نفر تو را میآزارد و دنیا دیگر شادت نمیکند:
در علم روانشناسی، مغز ما به تجارب منفی وزن بیشتری میدهد؛ این «سوگیری منفی» است. مطالعات جان گاتمن روی زوجها نشان میدهد برای خنثی کردن فقط یک تعامل منفی، حداقل به پنج تعامل مثبت نیاز داریم. یک آزار از سوی یک نفر، مثل سنگی در برکه، امواجش تمام خاطرات خوب را محو میکند. این بقایای سیستم هشدار باستانی ماست که تهدید را بر نوازش ترجیح میدهد. آیا میدانید کدام بخش مغزتان این زخم را دوباره و دوباره بازپخش میکند؟
راهکار:
این حس مالکیت عاطفی نیست؛ «یک جهان» نتوانست شادت کند چون تو خودت را هنوز در آن یک نفر خلاصه کردهای. آن آزار، پردهای نیست که روی شادی کشیده شده، آینهای است که نشان میدهد چقدر به یک رابطه هویت بخشیدهای. رهایی از این بند، از درون شروع میشود.