کاش به جای غصهها بوسه بکارم:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد که بوسیدن نه تنها اندورفین آزاد میکند، بلکه مسیرهای عصبی مرتبط با استرس را فعالانه سرکوب میکند. جالبتر اینکه مغز ما قادر به تشخیص «تعداد» بوسهها نیست – هر بوسه یک انفجار شیمیایی مستقل است. سوال: آیا ما بهاندازهی غصهها وقت برای بوسهها میگذاریم؟
راهکار:
این تصویر شاعرانه را میتوان با یک تمرین عملی تکمیل کرد: هر روز یک لحظه را برای در آغوش گرفتن یا بوسهای بیدلیل به عزیزانتان اختصاص دهید. تحقیقات نشان داده که همین تماسهای کوچک سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش و اکسی توسین (هورمون عشق) را افزایش میدهد.