حرف زدن با تو، معجزهای برای جان و روح:
شنیدن صدای کسی که دوستش دارید، ترشح کورتیزول را تا ۲۶٪ کاهش میدهد و اکسیتوسین را بالا میبرد؛ یعنی «یه جون به جونام اضافه میکنه» از نظر علمی هم کاملاً دقیق است. جالبتر اینکه سلولهای قلب گیرندههایی برای این هورمون دارند و واقعاً حس «جان گرفتن» فیزیکی است. آخرین باری که با کسی حرف زدید و ضربان قلبتان آرام گرفت، چه زمانی بود؟
راهکار:
کلمات، تنها ارتعاش صوتی نیستند؛ ریسمانهای نامرئیاند که سیستم عصبی را آرام میکنند و تپش قلب را با ریتم حضور دیگری همنوا میسازند. انگار هر مکالمه، نسخهای از نوروفیدبک طبیعی است.