تاثیر خلق و خو

دمای وجودم به حال تو وابسته است:

تحقیقات نشون داده آینه‌‌نورون‌های مغز ما دقیقاً همین کار رو می‌کنن: وقتی کسی رو می‌بینیم که می‌خنده، نورون‌های خنده در مغز خودمون فعال می‌شن—بی‌اختیار حالش رو شبیه‌سازی می‌کنیم. اما نکته عجیب‌تر اینه: لبخند سرد کسی که واقعاً ناراحته می‌تونه سیستم عصبی طرف مقابل رو به‌هم بریزه، چون مغز سیگنال متناقض دریافت می‌کنه (شکل خنده + انرژی منفی). آیا این "یخ‌زدن دنیا" یه واکنش بیولوژیک به دوگانگی چهره نیست؟

راهکار:

اگر این حس وابستگی رو تجربه می‌کنی، شاید بد نباشه یه بار بنویسی که اگه دماسنج خراب بشه (یعنی طرف مقابل نباشه)، خودت چطور دمای درونت رو تنظیم می‌کنی؟