چطور خاطرات خوب بسازیم که در نبودمان حسرتمان را بخورند؟:
طبق قانون اوج-پایان در روانشناسی، مغز ما یک تجربه را بر اساس حس اوج احساسی و لحظهٔ پایانی آن قضاوت میکند، نه کل مسیر. برای همین است که یک خداحافظی سرد میتواند یک عمر خاطرات خوب را مسموم کند. از طرف دیگر، 'حسرت خوردن' دیگران در غیاب تو، در واقع واکنش به خلأ عاطفیای است که تو پر میکردی، نه خودِ تو. جالب اینجاست که این حسرت در مغز مانند درد فیزیکی پردازش میشود. حالا سوال: آیا ما خاطرات خوب را برای آنها میگذاریم یا برای تصویری که از خودمان در ذهن آنها میسازیم؟
راهکار:
به جای تمرکز بر 'حسرت خوردن' دیگران، بر ساختن لحظاتی تمرکز کن که خودت از آنها لذت میبری؛ خاطرات خوب واقعی، ناخودآگاه ماندگار میشوند، حتی اگر کسی حسرت هم نخورد.