وقتی بی‌معرفتی می‌ماند و آدم می‌رود:
در روانشناسی اجتماعی، این پدیده «اثر باقی‌مانده رابطه‌ای» نام دارد. مغز ما تهدیدهای اجتماعی (مانند بی‌وفایی) را با اولویت بالاتری نسبت به پاداش‌ها پردازش و به خاطر می‌سپارد، مکانیسمی تکاملی برای اجتناب از آسیب‌های آینده. درد بی‌معرفتی، هشداری باستانی است که می‌گوید: «این الگو را به خاطر بسپار.» آیا می‌توان این هشدار را به جای تلخی، به یک معیار روشن برای روابط بعدی تبدیل کرد؟
راهکار:
این حس، نشانه‌ای از «درد باقی‌مانده» است. تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد تمرکز بر «معرفتی که نبود» به جای «فردی که رفت»، مسیر بهبود را طولانی می‌کند. یک تمرین: به جای تحلیل رفتار او، سه ویژگی از خودت که در آن رابطه زیر سوال رفت را بنویس و برای هر کدام، یک دلیل محکم که ثابت می‌کند آن ویژگی ارزشمند است.