با هرکی بجنگی مثل همون میشی: راز زیبا و اصیل ماندن:
پدیدهای در روانشناسی به نام «همانندسازی ناخواسته» هست: پژوهشها نشون میدن در تعارضات طولانی، الگوهای مغزی طرفین در فرکانسهای مشابه قفل میکنن و شخصیتها شروع به ادغام میکنن. حتی در سطح سلولی، ترشح کورتیزول و آدرنالین در دعوا باعث فعالسازی سیستم تهدید-همانندسازی مغز میشود و هویت فردی را تار میکند. در تاریخ، صلحجویان بزرگ مثل ماندلا دقیقاً با نپذیرفتن زبان دشمن، پیروز شدند. آیا اصیل ماندن شجاعانهترین شکل پیروزی نیست؟
راهکار:
این حرف ریشه در اصل «مرزهای خود» در روانشناسی داره. وقتی با کسی میجنگی، سیستم عصبی آینهای مغزت ناخودآگاه شروع میکنه به تقلید الگوهای رفتاری طرف مقابل برای پیشبینی حرکت بعدیش. نتیجه؟ تو هم آلوده میشی. پس دفعه بعد به جای واکنش فوری، سه ثانیه مکث کن و بگو: «این خشم مال منه یا دارم قرض میگیرم؟» جواب آگاهانه بده، نه واکنش تکانشی. اینطوری هم برندهای، هم خودت میمونی.