چرا به کودک بگوییم پاهایت را محکم بگذار؟:
در روانشناسی زبان، جمله‌های سلبی مانند «نیفتی» پردازش سنگین‌تری دارند؛ مغز ابتدا تصویر زمین خوردن را بازسازی می‌کند و بعد برای نفی آن تلاش می‌کند. دستور ایجابی «محکم بگذار» اما مستقیماً روی تعادل و اجرای حرکت متمرکز می‌شود. این تغییر از چارچوب اجتناب به چارچوب رویکرد، در آزمایش‌های یادگیری حرکتی عملکرد را به‌شکل قابل اندازه‌گیری بهبود می‌دهد. اگر زبان کودکی، مسیرهای عصبی ما را ساخته، آیا با بازنویسی دیالوگ درونی می‌شود اعتماد به نفس بزرگسالی را بازسازی کرد؟
راهکار:
پژوهش‌های روانشناسی زبان نشان می‌دهند جملات سلبی مانند «نیفتی» بار شناختی بیشتری دارند؛ مغز ابتدا تصویر افتادن را فعال می‌کند و سپس آن را نفی می‌کند. در مقابل، دستورهای رویکردی مانند «محکم بگذار» مستقیماً مدارهای حرکتی و حس کنترل را فعال می‌کنند. این همان تکنیکی است که در مربیگری ورزشی و فرزندپروری نوین برای کاهش خطا و افزایش خودکارآمدی استفاده می‌شود.