تأثیر غیبت بر روان

افکت ترس نبودنت رومه؛ ردپای غیبت معشوق:

مغز انسان غیبت یک چهره‌ی مهم را در همان شبکه‌ای پردازش می‌کند که درد فیزیکی را می‌سازد؛ برای همین «نبودن» فقط یک مفهوم انتزاعی نیست. در نظریه‌ی دلبستگی، این حس «اعتراض به جدایی» نام دارد و هدف تکاملی‌اش برگرداندن مراقب است. جالب‌تر اینکه حتی تصور غیبت، کورتیزول را بالا می‌برد و خواب را سبک می‌کند. این افکت، شاید صدای یک سیستم بقاست که مدرن شده.

راهکار:

این جمله را می‌توان از دریچه‌ی نظریه‌ی دلبستگی خواند: ذهن، نبودنِ معشوق را مثل قطع جریان امنیت تجربه می‌کند و همین شدت، نشان‌دهنده‌ی عمق پیوند است، نه یک واکنش اغراق‌شده. آن افکت سنگین، بازتاب همان سامانه‌ای است که روزی برای بقا به حضور دیگری نیاز داشت.