فقر در ایران و نرسیدن به خواسته‌ها:
در روان‌شناسی، پدیده «کمیابی» نشان می‌دهد فقر فقط جیب را خالی نمی‌کند؛ پهنای باند ذهن را اشغال می‌کند و ضریب هوشی سیال را موقتاً تا ۱۳ نمره کاهش می‌دهد. به همین دلیل است که در شرایط بی‌پولی، حتی تصمیم‌های ساده هم سخت‌تر می‌شوند و فرد در تونلِ بقا گیر می‌کند. جالب اینجاست که این اثر فقط مخصوص پول نیست؛ کمبود زمان یا تنهایی هم همین حالت را ایجاد می‌کند.
راهکار:
شاید نرسیدن به خواسته‌ها همیشه مستقیم از بی‌پولی نیست؛ طبق نظریه «کمیابی»، فقر ذهن را درگیر کمبود می‌کند و قدرت تصمیم‌گیری را کاهش می‌دهد. پس گاهی شکستن چرخه از مسیرهای کوچک و کم‌هزینه شروع می‌شود، نه از پول بیشتر.