واکنش به بیتوجهی و احساس نادیده گرفته شدن:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد درد ناشی از طرد شدن اجتماعی یا بیتوجهی، در همان نواحی از مغز (مانند قشر کمربندی قدامی) پردازش میشود که درد فیزیکی را پردازش میکند. گویی مغز ما تفاوت چندانی بین شکستن استخوان و شکستن ارتباط نمیگذارد. آیا این مکانیسم بقا، توضیحدهندهٔ عمق این حس نیست؟
راهکار:
این حس، که روانشناسان آن را «نادیدهگیری اجتماعی» مینامند، میتواند از نظر فیزیولوژیکی مشابه درد فیزیکی در مغز پردازش شود. شاید مفید باشد که منبع این احساس را دقیقتر بررسی کنی: آیا این یک الگوی تکرارشونده از طرف یک فرد خاص است یا یک برداشت کلی از محیط؟