چرا با یک اشتباه آدم از نوزده به صفر میرسد؟:
در روانشناسی به این «سوگیری منفی» میگویند: مغز برای بقا، تهدیدها را قویتر و ماندگارتر از پاداشها پردازش میکند. پژوهشها نشان داده یک رویداد بد معمولاً از چند رویداد خوب تأثیر بیشتری روی حافظه و اعتماد دارد. به همین دلیل در ذهن دیگران یک خطا میتواند اعتبار انباشتهشده را بسوزاند و «صفر» شدن را هولناکتر از «نوزده» ماندن نشان میدهد. این مکانیزمِ اغراقشده، ما را برای اشتباه بعدی فلج میکند. آیا میتوان با درک این سوگیری، آن را خنثی کرد؟
راهکار:
این جمله را از زاویهای دیگر ببین: صفر فقط نقطه شروع است، نه پایان. بعد از هر اشتباه، نمره بعدی هنوز سفید است و میشود آن را از صفر نوشت.