برنده زندگی با عشق تو پسر:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده وقتی کسی رو «برنده زندگی» میدونیم، مدار پاداش مغز دوپامین ترشح میکنه و در بلندمدت، رابطهای که حس پیروزی ایجاد کنه، سطح کورتیزول (هورمون استرس) رو کاهش میده و حتی سیستم ایمنی رو تقویت میکنه. جالبه که این احساس «بردن» دقیقاً همون مسیرهای عصبی اعتیاد رو فعال میکنه، ولی با اثر مثبت. به نظرتون چرا در فرهنگ ما عشق رو بیشتر با «تسخیر» یا «باختن» تعریف میکنیم تا «برد با هم»؟
راهکار:
این جمله رو میتونی به یک یادداشت شخصی تبدیل کنی: دقیقاً چه کار خاصی از طرف اون پسر باعث شد حس کنی زندگی رو بردی؟ نوشتن یک مثال ملموس، حس قدردانی رو برای هر دو طرف ماندگارتر میکنه.