متن عاشقانه چشات نبینم: تاریکی طلوع صبح:
وقتی به چشمان کسی که دوستش دارید نگاه میکنید، مغزتان هماهنگی امواج مغزی را تجربه میکند و دوپامین ترشح میشود. نبودن این تماس چشمی، درست مانند خاموشی ناگهانی یک لامپ، کمبود حسی ایجاد میکند؛ بنابراین «تاریکی طلوع صبح» یک استعاره نیست، بلکه واکنش شیمیایی مغز به فقدان محرک بصری عاطفی است. تا حالا شده نگاه کسی نور روز را برایتان روشنتر کند؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس شاعرانه دارد: «طلوع صبح تاریک». در روانشناسی مثبتگرا، گاهی میگوییم فقدان محرک عاطفی، نورونهای آینهای را خاموش میکند و جهان را بیرنگ میکند. میتوانی با یک جمله مکمل این تصویر را کامل کنی: «چشات که نباشه، خورشید هم سایه میشه.»