تاریکی و بی مهری

چرا بی‌مهری‌ها از تاریکی ماندگارترند؟:

مغز انسان برای بقا، خاطرات دارای بار هیجانی منفی را با جزئیات بیشتری ثبت می‌کند؛ آمیگدال هنگام تجربهٔ بی‌مهری فعال شده و با ترشح هورمون‌های استرس مانند کورتیزول، حکاکی حافظه را عمیق‌تر می‌کند. تاریکی صرفاً نبود نور است و با ورود نور از بین می‌رود، اما زخم اجتماعی نوعی دادهٔ بقاست که مغز آن را برای پیش‌بینی تهدیدهای آینده حفظ می‌کند.

راهکار:

بی‌مهری ماندگار است چون ذهن آن را به‌عنوان نقشهٔ تهدید اجتماعی ذخیره می‌کند؛ تاریکی فقط نبود نور است و با اولین منبع نور فرو می‌ریزد. اگر تاریکی را گذرا می‌بینی، شاید بشود بی‌مهری را هم در پرتو فهم ریشه‌هایش کمرنگ‌تر کرد.