تاریکی دل و عشق

درخشش خورشید در تاریک‌ترین گوشه دل:

در علوم اعصاب، عشق رمانتیک اولیه مدار پاداش مغز را چنان فعال می‌کند که الگوی fMRI آن به مصرف کوکائین شباهت دارد؛ دوپامین در ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته اکومبنس ترشح می‌شود. همزمان، نور طبیعی خورشید با افزایش سروتونین خلق را بالا می‌برد و کمبودش با افسردگی فصلی مرتبط است؛ یعنی مغز تمثیل «نور در تاریکی» را نه فقط شاعرانه، بلکه به‌عنوان تجربه‌ای بیوشیمیایی واقعی پردازش می‌کند.

راهکار:

در اسطوره‌های ایرانی، خورشید فقط روشنایی نیست؛ «مهر» ایزدِ پیمان است و نور را با وفاداری گره می‌زند. شاید این تصویر را بتوان از استعاره‌ی نجات‌بخش به پیمانی دوطرفه تبدیل کرد: تو فقط روشنیِ تاریکی من نیستی، خودِ پیمانی.