وقتی نورت را به دیگری دادی و در تاریکی ماندی:
در روانشناسی، «پدیده قربانی شدن داوطلبانه» (altruistic self-sacrifice) نشون میده که وقتی کسی بیش از حد برای دیگری نور میدهد، اغلب دچار «خستگی عاطفی» میشه و خودش در تاریکی میمونه. جالب اینه که تحقیقات نشون داده آدمهایی که مدام از خودشون مایه میگذارن، در بلندمدت بیشتر احساس پوچی میکنن تا قدردانی. این یادآور اسطوره پرومتهئه که آتش رو به انسان داد و خودش به صخره زنجیر شد. آیا بخشیدن نور، بدون مرز، همیشه ارزشش رو داره؟
راهکار:
این متن رو میشه از زاویهای دقیقتر نگاه کرد: آیا واقعاً نور تو بود که مسیرش رو روشن کرد، یا اون خودش راهش رو پیدا کرده بود و تو فقط نور اضافی بودی؟ گاهی فداکاری بیش از حد باعث میشه خودت رو گم کنی. شاید بازگشت به خونه، نه به جای قبلی، بلکه ساخت یه خونه جدید برای خودته.