تار و پود جان

تا ابد عشق تو: گره کور سرنوشت بر تار و پود جان:

از منظر علوم اعصاب، عشق مسیرهایی شبیه اعتیاد در مغز می‌سازد. اسکن‌های fMRI نشان می‌دهند که دیدن عکس معشوق، همان مراکز پاداش مغز را روشن می‌کند که کوکائین فعال می‌کند. «گره کور» استعاره‌ای دقیق است: حافظهٔ عاطفی ما بافت درهم‌تنیده‌ای از تداعی‌ها می‌سازد که باز کردنش دشوار است. آیا این گره را باید گشود یا به بخشی از نقش تبدیل کرد؟

راهکار:

این «گره کور» را می‌شود نه زندان، که نقطه‌ای دید که پارچهٔ هستی‌ات دیگر هرگز از هم نمی‌پاشد. درست مثل فرش‌های نفیس که با گره‌های ریز ماندگار می‌شوند، این عشق هم تار و پود روحت را مستحکم‌تر کرده، حتی اگر کور باشد. زخمی که حالا به خال تبدیل شده است.