تاوان مهربانی: چرا خوبیها با بدی جبران میشوند؟:
پدیدهای به اسم «هزینهی هنجارشکنی» وجود داره: وقتی کسی از حد استاندارد خوبی فراتر میره، بقیه ناخودآگاه اون رو تهدیدی برای هنجار گروه میبینن و با تنبیه اجتماعی (بدی) جواب میدن. توی آزمایشهای روانشناسی، آدمهایی که بیش از حد همکاری میکنند، توسط بقیه جریمه میشوند. به نظرت این مکانیزم بقای قبیلهای هنوز در دنیای مدرن فعاله؟
راهکار:
این جمله رو میشه به این شکل هم دید: شاید بدیای که میبینی، آینهای از انتظارات ماست. اگر خوبیات رو بدون چشمداشت انجام بدی، بدی دیگران دیگه «تاوان» نیست، فقط واکنش خودشونه. (نگاه دوباره به رابطهی علیت بین خوبی و نتیجه)