تاوان خجالتهای ما؛ از شرم تا تنهایی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد شرم یک هیجان خودآگاه است که در فرهنگهای جمعگرا (مثل خاورمیانه) شدت بیشتری دارد. جالب اینجاست که شرم مزمن، مدارهای مغزی مرتبط با طرد اجتماعی را فعال میکند و دقیقاً همان حس انزوا را ایجاد میکند که در این بیت آمده. نکتهای جنجالی: فرهنگ «شرم» در مقایسه با فرهنگ «گناه» (غربی) افراد را بیشتر به سمت سکوت و انفعال سوق میدهد. آیا راهی برای تبدیل شرم به جراتورزی وجود دارد؟
راهکار:
این بیت به خوبی نشان میدهد که شرمهای بیجا، ما را از ریسکهای سالم زندگی دور میکند. شاید بتوانید برایتان یک «فهرست ترسهای کوچک» بنویسید و هر روز یکی را انجام دهید – مثل تعریف کردن از یک غریبه یا پرسیدن سوالی ساده. کمکم مرز شرمسازنده و شرممخرب را تشخیص خواهید داد.