دل بستن و خراب شدن در عشق؛ شعر احساسی:
دنیای عشق جایی است که دوپامین و نوراپینفرین مغز را طوفانی میکنند، دقیقاً مثل مواد مخدر. جالب اینجاست که واکنشهای عصبی جدایی عشقی با ترک اعتیاد یکسان است. عشقی که «خرابم میکند» ممکن است سیستم پاداش مغز را به وابستگی بیمارگونه بکشاند. سؤال: آیا عشق واقعی باید اینقدر مخرب باشد یا این فقط یک توهم شیمیایی است؟
راهکار:
این حس رو میشه به نظریه دلبستگی در روانشناسی گره زد: هرچه پیوند عاطفی عمیقتر، ترس از دست دادن هم بیشتر. شاید جالب باشه که ببینی آیا این عشق از نوع «دلبستگی اضطرابی» هست یا «ایمن»؟