تابوت از کوچه

تابوت ما هم از کوچه‌ها خواهد گذشت؛ تأملی در مرگ:

روان‌شناسان اجتماعی به این پدیده «مدیریت وحشت» می‌گویند؛ آگاهی از مرگ، ناخودآگاه ما را به معناسازی، ماندگاری و تعلق گروهی می‌کشاند. رومی‌ها هنگام پیروزی فرماندهان، برده‌ای را مأمور می‌کردند زمزمه کند: memento mori، یعنی به یاد داشته باش میرا هستی. در فرهنگ ایرانی، عبور تابوت از کوچه همان لحظه توقف جمعی و سکوت خودخواسته است.

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه مقابل هم دید: تابوت از کوچه می‌گذرد، اما کوچه‌ها تا آن روز همچنان محل عبور زندگی‌اند. می‌شود پرسید کدام خاطره یا ردپا باید جلوتر از تابوت حرکت کند؟