سنگینی آرزوها و استعارهی تابوت:
در روانشناسی، پدیدهی «بار هدف» وجود دارد: گاهی صرف داشتن یک آرزو یا هدف بلندمدت، بهجای انگیزهبخشی، به منبعی از استرس و خستگی ذهنی تبدیل میشود، گویی وزنهای است که باید حملش کنی. این دقیقاً نقطهی مقابل اثر «تسکین هدفگذاری» است. آیا میتوان آرزو را به جای بار، به بادبان تشبیه کرد؟
راهکار:
شاید بتوان این نگاه را با ایدهی «آرزوها به جای تابوت، نقشهی سفرند» بازتعریف کرد؛ نه بار مرده، که سوخت حرکت.