تابع بودن برای یک نفر؛ از خودگذشتگی یا عشق؟:
در روانشناسی، فداکاری شدید برای یک نفر میتواند فعالیت قشر پیشپیشانی میانی را کاهش دهد؛ همان ناحیهای که در ارزیابی پیامد و تصمیمگیری نقش دارد. همزمان دوپامین ناشی از عشق تازه تا ۴۰٪ بالاتر از سطح پایه میرود و نوعی وسواس فکری موقت میسازد. جالب اینجاست که مغز تفاوت چندانی بین شور عاشقانه و اختلال وسواس نمیگذارد. آیا این تابعیت انتخاب است یا شیمی مغز؟
راهکار:
این جمله از مرز باریک بین «انتخاب» و «محو شدن» عبور میکند؛ اگر بودن برای یک نفر به معنای حذف خواستههای خودت شود، دیگر عشق نیست، ادغام است.