بهشت در آغوش عشق؛ تعریف جدیدی از آرامش:
جالب است که نورولوژی نشان میدهد در آغوش گرفتن عزیزان، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش و اکسیتوسین (هورمون عشق و اعتماد) را افزایش میدهد. این واکنش شیمیایی، احساس امنیت و آرامش عمیقی ایجاد میکند که مغز آن را بهعنوان پناهگاه ثبت میکند. آیا این واکنش بیولوژیکی، اساس تعریف ملموس از بهشت است؟
راهکار:
این تصویر زیبا را میتوان با یک عمل ساده گسترش داد: دفعه بعد که آن شخص را در آغوش میگیری، بهطور آگاهانه به این فکر کن که این لحظه، دقیقاً همان «بهشت چند وجبی» توصیف شده است. این آگاهی، کیفیت حضور و عمق احساس را تغییر میدهد.