نقل قول داستایفسکی: مردم فقط بعد از مرگ تعریف میکنند:
در روانشناسی به این پدیده 'سوگیری ستایش پس از مرگ' میگویند. وقتی کسی میمیرد، مغز ما برای مقابله با فقدان، خاطرات مثبت را برجسته میکند. حتی در جوامع باستانی، آیینهای سوگواری برای بزرگداشت مردگان طراحی شده بود. این رفتار نه نشانهٔ دورویی، بلکه مکانیسمی برای حفظ انسجام گروهی است. آیا شما در زمان حیات کسی، از او قدردانی میکنید؟
راهکار:
این جمله را میتوان به نقد فرهنگ اجتماعی تبدیل کرد: چرا تعریفها را برای بعد از مرگ نگه میداریم؟ شاید ترس از حسادت یا ناتوانی در بیان احساسات.