انسانهای خوب: حقیقت جاری روزگار:
در روانشناسی مثبتنگر، «خوبی» یک صفت ثابت نیست، بلکه مجموعهای از نقاط قوت شخصیتی مثل مهربانی، صداقت و شجاعت است که در عمل متجلی میشود. این «عمل مداوم» است که از یک خاطره یا تاریخِ صرف فراتر رفته و واقعیتِ حال را میسازد. آیا میتوان خوبی را یک مهارت روزمره در نظر گرفت؟
راهکار:
برای «بسط ایده»: این نگاه را میتوان با مفهوم «فضیلتهای رادیکال» در فلسفه اخلاق مقایسه کرد؛ جایی که خوبی نه یک صفت، بلکه یک کنش مداوم و مقاوم در برابر بدی است. شاید جالب باشد بپرسیم: در دنیای امروز، مصداق عینی «حقیقت روزگار بودن» چیست؟