طعنه های روزگار

خنده تلخ؛ وقتی زندگی می‌گوید نخند:

در روان‌شناسی، «خنده‌ی عصبی» مکانیزم دفاعی مغز در برابر اضطراب است؛ اما وقتی فشار مزمن می‌شود، آمیگدال نشانه‌های طنز را تهدید می‌خواند و حس می‌کنی اجازه‌ی خندیدن هم از تو گرفته شده. طنز سیاه دقیقاً از همین شکاف پدید می‌آید: ترجمه‌ی درد به قالب خنده. آیا خندیدن به زندگی، تنها راه پس گرفتن فرمان از اوست؟

راهکار:

این متن را می‌توان یک لحظه‌ی طنز سیاه وجودی خواند: زندگی مثل یک مخاطب بدقلق، دقیقاً وقتی می‌خواهی بخندی خط قرمز می‌کشد. شاید خنده‌ی تو برایش آن‌قدر جدی است که می‌خواهد از آن محافظت کند؛ یا شاید دارد از تو دعوت می‌کند به‌جای خنده‌ی ساده، خنده‌ی تلخِ آگاهانه را تجربه کنی.