وفاداری رو به سگ دادن؛ طعنهای به بیوفایی آدمها:
در مغز سگ، تماس چشمی با انسان باعث ترشح اکسیتوسین میشود؛ همان هورمونی که دلبستگی مادر و نوزاد را میسازد. یعنی وفاداری سگ فقط تربیتی نیست، بلکه زیستشیمیایی است. جالبتر اینکه این ویژگی را خود انسان با چند هزار سال انتخاب مصنوعی در سگها تقویت کرده؛ پس موجودی که به بیوفایی متهمش میکنیم، خودش مهندس ژنتیکی این وفاداری بوده است.
راهکار:
وفاداری سگ بیشتر نتیجه اهلیسازی، وابستگی و ترشح هورمون اکسیتوسین است تا یک انتخاب اخلاقی؛ پس مقایسه مستقیمش با انسان شاید از پایه ناعادلانه باشد. این جمله را میشود بهجای یک حکم قطعی، یک آینه طعنهآمیز برای دیدن رفتارهای انسانی دانست.