تعیین هدف زندگی

مسیر شخصی: خودم راه و روش زندگی‌ام را تعیین می‌کنم:

بر اساس نظریه خودتعیین‌گری دسی و رایان، حس کنترل شخصی یکی از سه نیاز روانی اساسی انسان است، اما جالبه بدونید که توهم کنترل داشتن در شرایط تصادفی هم می‌تونه سلامت روان رو بهتر کنه. این یعنی گاهی حتی باور به اینکه راهت رو خودت تعیین می‌کنی مهم‌تر از کنترل واقعیه. به نظرتون این یک مکانیزم دفاعی تکاملی نیست؟

راهکار:

عزم تو برای تعیین مسیر خود ستودنی است، اما این را هم بدان که آزادی مطلق یک توهم است. حتی وقتی فکر می‌کنی کاملاً خودمختارانه تصمیم می‌گیری، ژن‌ها، تربیت و هنجارهای اجتماعی مانند ریل‌هایی نامرئی گزینه‌هایت را محدود می‌کنند. پذیرفتن این تأثیرات به تو قدرت می‌دهد انتخاب‌های آگاهانه‌تری داشته باشی، نه اینکه دست‌وپا بسته باشی.