از قهوه تلخ فال شیرین نخواه!:
این یک نمونه کلاسیک از «سوگیری تأیید» است: مغز ما در موقعیتهای تلخ، ناخودآگاه دنبال نشانههای شیرین میگردد تا تعادل شیمیایی دوپامین را حفظ کند. جالب اینجاست که همین خطای شناختی، در تاریخ بقا به ما کمک کرده از خطرها درس بگیریم و همچنان امیدوار بمانیم. آیا این «احمقانه» بودن واقعاً یک مکانیسم بقاست؟
راهکار:
گاهی تلخی قهوه، تصویر آینهای از تلخیهای زندگیست که شیرینی را در تضادش ارزشمندتر میکند. شاید احمقانه نباشد که از عمق یک تلخی، طعم شیرینی را انتظار کشید؛ چون این خودش نوعی شجاعت است.